17.00 น. หลังจากที่ตื๊อปลากองนี้ ตีเท่าไหร่ก็ไม่กัด ไต๋เลยบอกว่า "เดี๋ยวเราออกไปด้านนอกหาฝูงนกตกซักหน่อยแล้วเดินทางกลับกันดีกว่า"
จากนั้นก็เดินเครื่องเรือเต็มกำลังเข้าหาฝูงนกฝูงใหญ่
พอไปถึงผมและไต๋รู้สึกได้ถึงอาการนกที่แปลกๆ
รีบลงโฉบลูกปลา แล้วรีบย้ายไปอีกจุด เราเลยสันนิษฐานไปในทางเดียวกันว่านกฝูงนี้กำลังตามทูน่าแน่ๆ แต่เราก็ไม่ได้ตามต่อ ปล่อยเรือลอยอยู่กลางทะเล
แล้วไม่ถึงนาที ไต๋ตะโกนบอกว่า "เร็วๆ รีบเอาเหยื่อลงน้ำ เชื้ออยู่กลางน้ำ" ทุกคนหย่อนเหยื่อลงน้ำ แล้วเสียงรอกจากท้ายก็ดังขึ้น ผมหันมองดูน้าต้นที่อัดปลา
แล้วจู่ๆสายในรอกที่ผมปล่อยเหยื่อลงน้ำ กลับมีอาการพุ่งออกอย่างเร็วจี๋ ผมรู้ทันทีว่ามีตัวอะไรกำลังคาบเหยื่อขณะที่เหยื่อยังไปไม่ถึงพื้น
ผมรีบปิดฟรีสปูน เร่งกรอสายให้ตึง และตวัดเบ็ดเพื่อยืนยันว่าปลาติดเบ็ดแน่นอน
เสียงรอก Weebass Megatron 3000 แผดดังขึ้น พร้อมสปูนที่หมุนออกอย่างรวดเร็ว คันเบ็ดงอเป็นรูปสระ อา ปลายคันกระตุกถี่ๆ และวิ่งออกจากกราบเรือไปทางท้ายเรือ จนผมต้องเดินตามไป เพื่อไม่ให้ไปพันกับปลาของน้าต้น
ไต๋บอกว่า "ตวัดเบ็ดย้ำให้อยู่อีกที เผื่อเป็นโฉมใหญ่" ผมตวัดย้ำไปหนึ่งที และถือรอให้ปลาวิ่งออกพ้นระยะสายของน้าต้นที่กำลังอัดอยู่
สาย PE 0.8 ถูกเจ้าตัวปลายสายพาออกไป7-8สี จนไต๋ต้องสตาร์ทเรือ และค่อยๆถอยตาม พร้อมให้ผมวิ้นสายเก็บเพื่อไม่ให้ปลาหลุดเบ็ด
10 นาทีผ่านไป ปลาของน้าต้นขึ้นมาก่อนเป็นปลาหูแพไซส์โลกว่าๆ ส่วนตัวปลายสายของผมยังไม่มีทีท่าว่าจะขึ้น ยังคงว่ายวนเป็นวงกลมเล็กๆอยู่ท้ายเรือ เลยทำให้ผมปักใจเชื่อว่านีคือไอโฉมแน่ๆที่กำลังว่ายตะแคงข้างสู้เบ็ดอยู่
25 นาทีผ่านไป ความเหนื่อยล้าจากการอัดหูแพตั้งแต่ช่วงบ่ายเริ่มเกิดขึ้น บวกกับตัวปลาสายไม่ยอมขึ้นมาให้เห็น อัดสายมา1สี ลงไปอีก2สี บางครั้งมีทีท่าว่าจะขึ้นก็ดำดิ่งลงไป
แล้วจู่ๆตัวปลายสายก็พามุดจากท้ายเรือฝั่งขวา ไปท้ายเรือฝั่งซ้าย จนผมต้องจุ่มปลายคันเบ็ดแล้วอ้อมไปสู้อีกฝั่ง ไม่นานนักสายค่อยๆเหินขึ้นสู่ผิวน้ำ เพียงแค่แป๊บเดียวที่มันขึ้นมาแล้วดำดิ่งลงไปอีกครั้ง
ทำให้ผมเห็นแค่ลางๆว่าเป็นปลาลำตัวยาว หลังสีดำ และข้างลำตัวสีขาว "สากดำ ไต๋มันคือสากดำตัวใหญ่" ผมพูดกับไต๋ ด้วยการสันนิษฐานจากตัวผมเอง แล้วมันก็พาลอดใต้ท้องเรือกลับๆไปฝั่งขวาของท้ายเรืออีกครั้ง
40 นาทีผ่านไป แสงแดดสีเงิน เริ่มกลายเป็นสีทองกระทบผิวน้ำ คันเบ็ดอ่อนๆปลายคันที่เล็กกว่าด้ามปากกายังคงงออยู่ที่ท้ายเรือ และสายพีอีเส้นเล็กๆก็ไหลและหยุดเป็นระยะที่พอจะให้กรอกลับได้
อาการเหนื่อยล้าของผมเริ่มเพิ่มขึ้น จนผมหันไปบอกไต๋ "อัดมั้ยไต๋หลุดขาดช่างมัน นานเหลือเกินปลาตัวนี้ ถ้าเป็นคันพีอี 1-3 เกมคงไม่นานเท่านี้"
ไต๋รีบสวนมาทันที "ไม่เอาลีฟ อัดไปเลยเวลาได้ขึ้นมาจะได้ภูมิใจว่าตกปลาตัวนี้ได้"
จู่ๆสายก็วิ่งไปทางหัวเรือแล้วแทยงไปทางเรือสินค้าที่อยู่ไกลๆ ไต๋เบียร์เดินเรือตามเบาๆ ผมรีบเก็บสายให้ตึงอยู่ แล้วเอามือชี้ทิศทางเพื่อให้ไต๋บังคับเรือได้ในระยะที่ผมสู้ได้
เป็นการ Co-op ที่ลุ้นระหว่างผมกับไต๋มากๆ ตัวปลายสายเริ่มเหินขึ้นอีกครั้ง ผมใช้จังหวะนี้ดึงแรงเฮือกสุดท้ายปั๊มเก็บสายให้ได้มากที่สุด
ปลาเริ่มลอยสู่ผิวน้ำและวิ่งเข้ามาทางท้ายเรือ
"ลีฟ ทูน่าลีฟ" เสียงไต๋บอกกับผม แล้วมันก็แหวกม่านทะเลสีเขียวเข้มเข้ามาใกล้ๆเรือ ไต๋เบียร์ไม่รอช้าเอาตะขอสับไปที่กลางลำตัวค่อนไปทางหาง ปิดเกมในช่วงเวลาเกือบๆ6โมงเย็น