หน้าแรก|กระดาน|รีวิว|ประมูล|ตลาด|เปิดท้าย

4lb มหัศจรรย์ : แสมสาร ชื่อนี้ยังมีมนตร์ขลัง และการจับคันเบ็ดครั้งแรกของปี 2026

หลังจากที่มาถึงแสมสาร และจัดแจงฝากสัมภาระไว้ที่ที่พักแล้ว ผมกับคนที่บ้านก็ออกเที่ยวกันทั้งวัน ไปดูปลาที่เพอร์คูล่าฟาร์ม ไปกินลมชมวิวที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติแสมสาร จนช่วงบ่ายแก่ ๆ ที่เรากลับมาที่ที่พัก

ระหว่างกำลังนั่งชิลในที่พัก ผมก็จัดแจงประกอบอุปกรณ์ อาวุทของเราในทริปนี้คือเจ้าไม้กายาสิทธิ์มหัศจรรย์ของเรานี่เอง คันอัลตร้าไลท์ พร้อมสาย 4lb ในรอกตัวเล็ก ๆ ชุดไม้เรียวพิฆาตของเรา

วันนั้นคลื่นลมแรงมาก แรงจนสะพานไม้หน้าที่พักแกว่งอ่ะครับ คลื่นลูกมโหฬารซัดใส่ฝั่งตึ้ม ๆ ๆ ลมนี่พัดหวีดหวิว ลมแรงซะจนมันพัดซาบิกิผมร่วงลงน้ำไปซองนึง ช่างมัน ดีว่าไม่แพงมาก จัดแจงเกี่ยวไมโครจิ้ก แล้วตีลงไป เคาะสองที ติดกึ้กกับอะไรสักอย่างใต้น้ำ ผมดึงมันจนหลุดออกมา แล้วก็จิ้กออกแอคชันอีกครั้ง ด้วยความที่คลื่นแรงมาก ปลายสายก็เลยไม่รู้สึกอะไรเลยครับ รู้สึกแค่อาการตื้อ ๆ ผมยังบอกคนที่บ้านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อยู่เลยครับว่า "ผมไม่เชื่อหรอกว่านี่คือปลา" แต่ผมคิดผิด ที่ปลายสายมีอไรบางอย่างติดมาด้วย เป็นเจ้าสลิดหินตัวจ้อยนี่เอง

หลังจากปล่อยเจ้าสลิดหินตัวจิ๋วไป เหยื่อจิ้กก็ติดหินอีกครั้งในไม้ที่ 2 ปรากฏว่าคราวนี้ดึงไม่ออก ก็เลยต้องจำใจดึงให้ขาดไป ดีว่าไม่แพงมาก แต่ก็รู้สึกเสียดายไม่หาย เปลี่ยนเป็นหนอนยางจิ๋วดีกว่า เบ็ดตัวเดียว น่าจะติดอุปสรรคใต้น้ำยาก ไม้ที่เท่าไหร่ไม่รู้ ระหว่างที่กำลังเคาะกลับมาเรื่อย ๆ ปลายสายก็ตื้ออีกครั้ง ด้วยความที่หนอนยางจิ๋วนี้เบามาก ความรู้สึกก็เลยชัดกว่าเหยื่อจิ้ก รู้ได้ทันทีเลยว่านี่คือปลาแน่นอน งัดขึ้นมา เขาคือปลานกขุนทองนี่เอง ปลานกขุนทองเป็นปลาที่กินทุกอย่าง เวลาเจอปลาใหญ่เขาก็ทำหน้าที่เป็นปลาพยาบาล คอยจิกกินปรสิตจากผิวของปลาใหญ่ด้วย แล้วเจ้าตัวนี้ พอเขาเห็นเหยื่อผ่านหน้ามา เขาก็คงจะเข้ามาตบจากด้านบน ก็เลยได้ตัวมา จัดการปลดแล้วปล่อยไป เบ็ดผมทุกตัวไม่มีเงี่ยง ปลาไม่ช้ำแน่นอน

เย็นมากแล้ว แสงค่อย ๆ หมดลง สวนทางกับคลื่นที่แรงขึ้นเรื่อย ๆ ลมก็พัดแรงขึ้นด้วย ฉนั้นกลับขึ้นห้องดีกว่า เป็นอันจบวันแรกของทริป

วันที่ 2 ของทริป ผมกับคนที่บ้านพากันข้ามไปเที่ยวเกาะแสมสาร เพชรเม็ดงามของสัตหีบ

ตั้งแต่เด้ก ผมคิดมาตลอดครับว่า วิวทะเลที่สวยแบบนี้ น้ำใส ๆ หาดทรายขาว ๆ แบบนี้ ผมจะต้องลงใต้ไปไกลมาก ๆ หรือไม่ก็ต้องข้ามไปเกาะห่างไกลในอันดามัน แต่ไม่ใช่ นี่คือแสมสาร ไม่ถึง 250 กิโลจากกรุงเทพฯ นะครับ มันช่าง M A J E S T I C  ขอยกให้นี่เป็น Outer Heaven และ The Lost Paradise ของผม

กลับมาที่พักช่วงบ่ายแก่ ๆ สะพายกล้อง หยิบคันเบ็ด แล้วหิ้วเบียร์สักกระป๋อง ลงไปชิลกันท่ริมทะเล เบียร์หมดกระป๋อง ผมก็จัดแจงเกี่ยวหนอนยางจิ๋วตัวเดิมลงไปสำรวจโลกใต้น้ำ

ไม้ที่เท่าไหร่ไม่รู้ แต่ระหว่างที่กำลังเคาะกลับมานั้น ปลายสายก็สะดุ้ง วันนี้คลื่นลมไม่แรงเท่าเมื่อวาน ทำให้ความรู้สึกที่ปลายคันชัดดีมาก แล้วการที่ปลายสายสะดุ้งแบบนี้ ก็หมายความได้อย่างเดียว ตัวปลายสายน่าจะมีขนาดแหละ งัดขึ้นมาจึงได้รู้ว่า เขาคือหมูสีตัวจิ๋ว กดรูป แล้วปลดเบ็ดปล่อยไปตามเดิม

หลังจากนั้นผมก็ลองเอาป้อบเปอร์ตัวเล็กออกมาตีเล่น ๆ มีเต๊กเล่งขึ้นมาไล่เหยื่ออยู่ครับ แต่ไม่กัด ตีตื้อก็ไม่ไล่ต่อด้วยนะ ก็เลยวางคันเบ็ดแล้วนั่งชิลต่อดีกว่า เท่ากับว่าวันนี้ได้ปลาแค่ตัวเดียว แต่แค่นี้ก็พอใจแล้วล่ะ

ตามขมเลยครับ

วันรุ่งขึ้น วันนี้เป็นวันกลับแล้ว จัดแจงถอดคันเบ็ดเก็บกล่องอุปกรณ์ลงกระเป๋า เตรียมตัวกลับบ้าน ก่อนกลับก็หาเรื่องออกไปเดินถ่ายรูปเล่นรอบ ๆ ชุมชนแสมสาร สัมผัสได้เลยครับว่าชุมชนนี้อยู่ได้เพราะความอุดมสมบูรณ์ของทะเลโดยแท้ ตัวผมรู้มาโดยตลอดแหละว่าที่นี่คือความฝันของชาวเราคนตกปลา และถึงแม้ผมจะไม่ได้ออกเรือไปช่องแสมสารในตำนานกับใครเขา แต่ขนาดแค่ชายทะเลหน้าที่พักก็พอจะสัมผัสได้ว่าทะเลแสมสารแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ขนาดไหน

และนั่นก็คือทั้งหมดของทริปนี้ ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ ณ. ที่นี้ สำหรับทริปนี้  สวัสดีครับ

ใครอ่ะ... อ้อ ตัวผมเอง

ขอบคุณที่ตามชมครับผม

ถ่ายภาพสวยมากครับ หายากนะคนพกกล้อง เดี๋ยวนี้มือถือ ๕๕๕๕

+1 ตามมาเชียร์ครับน้า

เหตุผลเดียวเลยครับ ผมเล่นกล้องฟิล์มครับ เจ้านั่นดูเผิน ๆ เหมือนกล้องดิจิตอลตัวดำ ๆ แต่จริง ๆ เป็นฟิล์มครับ

ขอบคุณที่ตามชมครับผม




ขอบคุณที่ตามชมครับผม

ขอบคุณที่ตามชมครับผม