 |
 |
13 พ.ค. 69
|
|
|
13 พ.ค. 69
|
)
1
ต้องขอเล่าเรื่องราวก่อนครับ ที่หายจากการเดินชายฝั่งไป 
น่าจะมาจากความไฝ่ฝันลึกๆในใจ
จนแล้วจนรอด ก็ได้มายืนหลังพังงาเรือ จะด้วยความบังเอิญไรืออะไรก็ไม่ทราบได้ รู้แค่ว่ามีความสุขจังที่ได้ล้อไปบนเกลียวคลื่น ได้เห็นวิวทะเลสวยๆ (ยังไม่ค่อยจะได้ปลาหรอก) 
แต่ความสุข มันมาก่อนจะหาปลาเจอแระ 
ยังพอหาหมึกหอมตัวโตๆมาทำโปรไฟล์ได้บ้าง 
อะไรที่อยากอะไรที่ไฝ่ฝันไว้ตอนเดินชายฝั่ง พยายามจะทำให้ได้ตามที่คิดไว้ 
เจอเรือใดจอดเราก็จอดด้วย ขอแบ่งมาสักสี่ห้าโลก็ยังดี 
นึกเรื่องเก่าเล่าความหลังบ้างครับ 
ความสุขบางทีก็ได้มาจาก การทำให้คนอื่นได้ทำตามฝันบ้าง เห็นทุกคนยิ้ม ผมก็ยิ้มตามเสมอ 
ลองอีกที 
ฤดูกาลอีโต้มอญเราก็ได้ไปเล่นตามฝัน 
ฤดูกาลสีขนเขาก็ได้เล่นสีขนกดหนักๆกันไป 
ฤดูล่าสละเราก็ได้ปลาเค็มกินกันสมใจ 
ถึงคราวอยากตีหมึกเราก็ได้ ซักเสื้อกันกลางทะเลบ้าง เลอะเทะไปหมด 
ได้โดนกดกันหนักๆ บางทีเคยได้ยิน อัดปลาสิบห้านาที เอ้ยมันจริง บางตัวอัดเป็นชั่วโมง บางตัวแทบจะยอมแพ้อยู่แล้ว 
แต่พอชนะได้ มันก็จะฟินๆแหละ 
)
