สวัสดีครับผมชื่อหนึ่งครับ ในชีวิตผมไม่เคยตกปลาในบ่อเลยแม่ต่ครั้งเดียว(นอกจากบ่อของลุงแถวบ้านที่เลี่ยงปลาไว้เพื่อขาย) ผมเป็นคนที่ชอบตกปลามากเบ็ดที่ผมจับครั้งแรกคือเมื่อตอนอายุ 5 ขวบเรื่อมจากเอาเชื่อกฟางมาผูกกับลวด และมีวิวัฒนาการมาจนถึงเบ็ดจริงผูกกับเชือกสีขาวๆ และต่อมาเบ็นเบ็ดโยน(นำเอ็นม่วนเข้ากับขวดและมีตะกั่วกิ๊บเบ็ดพวง) และหลังจากนั้น 3 ปีผมก็มีรอกตัวแรกรู้สึกเป็นรอกของ viva ราคาประมาน 300 บาท แต่ยังไม่มีคันเลยต้องหาคันไม้ไผ้แล้วเดินไกว์ด้วยลวด ปลากินดีมากครับปลาตะโกกน้ำหนักประมาน 2-3 กิโล ครับ แต่ต้องหาคันเปลี่ยนทุกอาทิตย์เพราะส่วนใหญ่เจอต่อหัก และต่อมาไม่นานผมก็ค่อยๆ เก็บเงินจากการขายปลามาซื้อเบ็ดซื้อไว้ได้ทั้งคันทั้งรอกรวมทั้งหมดประมาน 2500 ได้ แต่สุดท้ายก็หายหมดเพราะเพื่อน ผมไม่ได้ตกไปพักใหญ่ๆ พอหลังจากที่ผมเรียนจบผมก็ซื้อรอก scopian v-500 มาหนึ่งตัว กับคันของ Asino  Fishway 8 ฟุต และปัจจุบันนี้ผมมีทั้งหมด ทั้งรอกและคันที่ประจำการอยู่ 5 ชุด ปลดประจำการไป 6 ชุด พัง(ทั้ง 5 ชุดราคาประมาณ 3900 บาท) มีอยู่ครั้งหนึ่งประมาน 2 เดือนที่แล้วผมนชุดตีเหยื่อปลอม รอกหยดน้ำของ Hunter+คัน acadia moster 6 ฟุต เรื่องของเรืองคือผมเอาไปตกเหยือหมัก ปลากดเจ้ากรรมดันผิดคิวมากินเบ็ด กว่าจะได้ 20 นาที ปลากดตัวนั้นประปลากดหางแดงน้ำหนักประมาน 15-17 กิโลกรัม แต่เรื่องของเรื่องไม่ง่ายดังที่คิด หลังจาก 20 นาทีผ่านไปมันเริ่มเหนื่อยผมก็เหนื่อย ค่อยลากมันขึ้นมาผมอุส่านำหัวของมันขึ้งมาบนตลิ่งได้แล้วแต่งแรงมันยังไม่หมดเล่นเอาคันหักคามือเลยครับเสียดายมากๆ ปลาก็ไม่ได้คันก็หักเมียก็ด่า แต่เรื่อที่ตกปลาบึกได้เป็นของเพื่อนผม
ทั้งคันทั้งรอกก็ประมาน 750 บาทครับ วันนันเขานั้งตกกับผมตอนเช้าครับเอามาตก 2 คัน ส่วนผมเต็มอัดตราศึก 4 คัน ครับ หลังจากเอาเหยื่อลงหมดแล้วเวลาผ่านไป 15 นาทีเบ็ดของเพื่อนผมเริ่มสั้นครับก็เลยเอาขึ้นมาตอนแรกนึกว่าปลาตัวประมาน ครึ่งกิโลเพราะว่าไม่หนักเท่าไร แต่พอกอสายเข้ารอกสักระยะมันสู่ขึ้นมา เล่นเอาเบ็ดหลุดมือเลยตอนแรกผมนึกว่ามันแกล้งแต่ที่ไหนได้จริงเลยช่วยกันเอาขึ้นมาตอนนั้นบอกเลยว่ากลัวอย่างเดียวกลัวมันพาเข้าต่อเลยต้องอัดให้พ้นเขตอันตรายก่อนระดับแรก กว่าจะเอาเข้ามาพ้นต่อก็กินเวลาเกือบ 10 นาทีแล้ว เพื่อนผมบ่นเลยว่าเมื่อยแขวมากๆ ผมเลยอาสาขอเปลี่ยน เพื่อนผมเรือกออกปากว่า "หลุดไม่ว่า แต่อย่าขาด" เสียงเบครดังกังวานมาก ใจผมเป็นกังวนอย่างเดียวกลัวแขนหมุนหักเพราะว่าเป็นพลาสติกเลยต้องค่อยๆ เล่น ครับ เกลือบหลุดช่วงระยาะ 10 เมตรห่างจากฝั่งเพราะว่ามันเป็นตะพักเนินดิด เลยต้องใช้ตัวช่วยคือเรือลุงที่ลงตะข่ายแถวนั้น มันเลยหันหัวออกกลางแม่น้ำ(เกือบถึงกลางแม่น้ำ) เล่นอาเรื่อนั้นกือบล่มเลิยกลัวก็กลัวครับเวลานั้นเพราะว่าถ้าล่มมาตายอย่างเดียวครับเลยบอกลุงว่าให้กล้ตลิ่งหน่อย และแล้วเจ้าใต้น้ำก็หยุดไม่รู้ว่ามันเหนื่อหรืออะไรใจผมก็พลานคิดว่าหลุดไปแล้วแน่นอนและเบ็ดนั้นต้องติดตอ เลยกตะโกนบอกเพื่อนไปว่าเสียใจด้วยมันหลุดใจแล้วผมก็พยายาเก็บเบ็ดดึงเบ็ดเต็มที่และแล้วมันก็หลุดจากตอ แต่มันก็ยังหนักๆอยู่เหมือนเดิม ก็กอสายเข้ามาเต็มที่เพราะคิดว่าไอ้ที่หนันๆน่าจะเป็นตอไม้ที่หักติดเบ็ดมาด้วยก็ได้ แต่แล้วตอไม้นั้ก็สู้อีกครั้งครั้นนักกว่าเดิมแต่เป็นระยะเวลาสั้นๆ 10 นาทีแล้วก็นำไอ้บึกขึ้นมาได้ครับ เลยขายไอ้บึกตัวนั้นให้กับ แม่ค้าปลาแถวบ้านได้เงินไป 6300 บาท ผมได้ไป 2300 บาท และเจ้าของเบ็ดเพื่อนผมก็ได้ไป 3700 ให้ค้าน้ำมันลุงขับเรือไป 300 บาท(เสียดายมากครับไม่ได้ถ่ายรูปไว้) ตกปลาแม่น้ำไม่ต้องเสียค่าหัว 200-300 บาท จะได้ปลาใหญ่แค่ใหน่ก็เอาออกมากินได้ขายได้ ไม่ทารุนสัตว์ ที่สำคันได้บรรยากาศครับ(ตกบลาบ่อต้องมาเสียค่าหัว ตกปลามาได้ก็ต้องซื้อออกมา ปลาใหญ่ก็ห้ามให้ช่ำเพราะเดียวมันตาย ต้องใช้เหยื่อที่กำหนดเท่านั้น)  มาตกปลาแม่น้ำ หรือตกปลาแหล่งธรรมชาติกันเถอะ แล้วคุณจะรู้ความหมายของการตกปลา 

เป้นบทความที่ดีครับ สำหรับคนที่ตกปลา บ่อ  บ้างครั้ง คนที่อยู่ในเมืองเวลาน้อย สถานที่ไม่อำนวย  ก้ทำได้เท่านี้ละครับ

+1 

+1ครับ

+1

+++++  ตามมา ชมครับ น้า +++

+1

็+1 ครับ ตั้งแต่ตกปลามาก็ไม่เคยเข้าบ่อตกปลาเลยสักครั้ง ตกตามแม่น้ำ,ลำคลอง,บ่อธรรมชาติ,อ่างเก็บน้ำ มาตลอด ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง เล็กก็ปล่อยไป ใหญ่ก็เ็ป็นกับข้าว เหลื่อก็แจกเพื่อนบ้าน.

++++  ยินดีด้วยคร้าบเรื่องเล่าน่าเร้าใจ   

ผมยังไม้เคยตกปลาบ่อครับ

ต่างจิตต่างใจครับ บางคนมีเวลาน้อยต้องการไปพักผ่อนเข้าบ่อก็เป็นทางเลือกอีกทางนึงครับ  มีเวลามากหน่อยก็ค่อยออกตกหมายธรรมชาติ แต่ว่าผมก็ตกทั้งธรรมชาติ ทั้งบ่อแหละครับ

+1 ผมอยู่ในกรุงเทพไม่ค่อยมีเวลาออกไปอย่างนั้นหรอกครับ ใจจริงส่วนใหญ่นักตกปลาทุกคนก็อยากไปเอาบรรยากาศแบบนั้นล่ะครับ
แต่เข้าบ่อเพราะอะไรหลายๆๆอย่างสำหรับชีวิตคนเมื่อง จะไปหาบ่อธรรมชาติก็แสนจะยาก ถึงมีปลาก็ตัวเท่2นิ้วลงแหลงช่ายกันไปแถบหมดบ่อ

ผมว่าการตกปลาบ่อก็เหมือนเป็นการช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศอีกทางหนึ่งนะครับถ้าไม่มีใครตกปลาบ่อเลยผู้ประกอบการบ่อตกปลาจะอยู่ได้อย่างไรรวมไปจนถึงบ่อเลี้ยงปลาผู้รับจ้างตีอวนผู้รับจ้างขนส่งปลาผู้ผลิตอ๊อกซิเจนผู้ผลิตอาหารปลาเหยื่อตกปลาซึ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ถ้าเขามีรายได้และมีกำไลเขาก็จะนำเงินมาใช้จ่ายอย่างอื่นทำให้ระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนหรือนำมาปรับปรุงพัฒนาบ่อให้ดียิ่งขึ้นอาจจะตกแต่งสถานที่ของบ่อใหม่ก็เลยทำให้ผู้รับเหมาตกแต่งต่อเติมมีรายได้ตามมาคนที่เข้าไปใช้บริการก็จะได้รับความประทับใจผมเป็นคนที่ชอบตกปลาตามบ่อมากกว่าเพราะผมต้องการตกแบบพักผ่อนจริงๆก็เลยเลือกฟิชชิ่งปาร์คเป็นอันดับแรกๆในวันหยุดพักผ่อนหรือวันลาพักร้อน

ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความพอใจเป็นสำคัญครับ

ผมเชื่อว่านักตกปลาส่วนใหญ่ก็คงชอบไปตกปลาตามหมายธรรมชาติทั่วไป

แต่ทั้งเรื่องการเดินทาง  เวลาที่จำกัด 

การเข้าบ่อก็เป็นทางเลือกที่นักตกปลาไม่ใช่น้อยชอบครับ

ผมตกได้ทั้งสองแบบครับ

แต่ชอบเข้าบ่อมากกว่า  เพราะเรื่องการเดินทางและเวลาที่จำกัดครับ