สวัสดีครับ ทุกท่าน
ผมขอนำเสนอของสะสม และ ไขข้อข้องใจอุปกรณ์ตกปลา ของที่เค้าไม่ใช้แล้ว จากต่างแดน(ญี่ปุ่น)
ของนั้นจะมีอยู่ 3แหล่งใหญ่ๆ ได้แก่
1ของที่ใช้แล้วนำกลับมาขายตามร้านอุปกรณ์ตกปลา
2ของที่ใช้แล้วนำมาขายรวมกับอุปกรณ์อื่นที่ไม่เกี่ยวกับอุปกรณ์ตกปลา(ขายเหมารวมๆ)
3ของที่ทิ้ง(ทิ้งจริงๆหรือที่เรียกว่าขยะ)

ในที่นี้ผมขอเสนอเรื่องราวอุปกรณ์ที่มาจากทั้ง2กับ3แหล่งแบบรวมๆนะครับ ส่วนแบบที่1นั้นขอไม่พูดถึงด้วยความจำเป็นบางอย่าง
อุปกรณ์จากแหล่งที่ 2นั้นจะอยู่ตามที่รับซื้อของเก่าหรือ จั้งภาษาที่เรียกตามกันในหมู่คนไทยที่ไปหาซื้อของมาขายของจะถูกกองแยกประเภทออกจากของใช้แบบอื่นเช่น กองจักรยาน กองถ้วยชาม กองตุ๊กตา กองเครื่องใช้ไฟฟ้า กองอุปกรณ์ตกปลา กองเครื่องมือ ฯ
การซื้อขายก็จะว่าราคากันแบบยกกอง ใช้ได้บ้าง ดีบ้าง เสียบ้างปะปนกันไป ของส่วนใหญ่จะมีแต่ของใช้คนชั้นกลางถึงชั้นที่แบบว่ามันก็ตกปลาได้ราคาหลักร้อยครบชุด ของที่หลายคนยกให้เป็นเทพผมยังเคยเจอเลยครับรอกตัวที่แพงสุดของชิมาโน่  การซื้อขายก็คล้ายๆกับการประมูล คือตั้งราคาขายสู้ไหวก็ซื้อ สู้ไม่ไหวก็ต่อรองกัน ที่บอกคล้ายๆกับการประมูลคือมีบางเจ้าให้ราคาพร้อมที่จะซื้อเลย
ส่วนของประเภทที่3 ก็จะถูกนำกลับมาบ้านเราปะปนกับของที่ซื้อยกกองมาสมัยก่อนของประเภทที่3จะถูกทิ้งอยู่ตามใต้สะพานเรียกได้ว่าทิ้งจริงๆแต่เป็นกอง
ของจริงๆแล้วแทบไม่มีมูลค่าเลยเมื่ออยู่ต่างแดน แต่เมื่อนำกลับมากับทำรายได้มูลค่าหลายบาทกับผู้ที่นำเข้ามา บ้านเราผู้นำเข้ามาจะซื้อขายกันเป็นตัวๆไปดูตามสภาพเก่า-ใหม่บางครั้งขายกันตามอารมณ์ วันนี้ขายแพงอีกสามวันถูกแบบน่าตกใจจนต้องจับจองมาเป็นเจ้าของ ไม่สนรุ่นยี่ห้อ มีหมดทุกประเภท ทุกเมดอิน ใช่ว่าของจากผลิตจากจีน เวียดนามรวมถึงไทย จะไม่มีใช้ในญี่ปุ่น ไม่จำเป็นเสมอไปว่าผลิตในญี่ปุ่นจะดีเสมอไป  จึงเป็นสรรค์สำหรับคนชอบเก็บสะสมแบบผม โดยส่วนตัวแล้วชอบของแปลกที่บางครั้งยังนึกไม่ออกว่าใช้อย่างไร หรือซื้อมาจะมีโอกาศได้ใช้ รอกบางตัวชอบกลไกการทำงานแบบแปลกๆ

(ในภาพที่เห็นคือของที่อยู่และวางขายบ้านเรา เล็งกันดีๆนะครับ ระวังแสบตา )

หลักจากที่คุ้ยๆเขี่ยๆ ก็ได้พบกับ รอกแปลกๆ ถึงแม้ขาจะแตกหัก แต่ผมก็ยอมเสียเงินเพื่อแลกกับความสุขที่ได้มา
DAIWA
น้าๆบางท่านอาจเคยเห็นจะผ่านไปก่อนก็ได้นะครับ

เจ้าหล่อนมีหน้าตาที่ยั่วยวนกวนใจยิ่งนักสำหรับผม เมื่อได้พบเจอ

ปุ่มสำหรับฟรีสปูล (คิดในใจเออเหะคิดได้ไง) น้าๆเห็นใหมครับ ขามันหักหายไปนิดนึง

ส่วนปุ่มนี้สำหรับถอดสปูล

เมื่อถอดออกมาแล้วจะเจอหน้าตาแบบนี้
ของส่วนใหญ่จะมีสภาพภายในแบบนี้แทบทุกตัวเขลอะเลย เนื่องจากถูกทิ้งมิใช่ตากแดดตากฝน แต่...เจ้าหล่อนตากหิมะด้วย

ขาเบรค กดที่ขอบสปูลเลย ไม่ต้องใช้ผ้าเบรค
ราคาที่จับต้องมาแพงเอาเรื่องอยู่เนื่องจากสภาพนางฟ้าชัดๆ ก็อย่างที่กล่าวไว้ตามใจฉันอยากขาย 100 บาทไทย ตกใจจึงรีบคว้ามาครอง
(ของที่ลงให้ชมผมมิได้ซื้อขายนะครับนำมาให้ชมเพื่อความเพลิดเพลินความบ้าของผมนะครับ)

ขอกล่าวสวัสดีแบบรวมๆนะครับ น้าๆทุกท่าน

ไม่ใหวจะเคลีย ทั้งตระกร้าได้มาก็ให้อ่านหนังสือพิพม์ไปพลางๆ ยกเว้น2กล่อง ค่อยๆชมกันไปนะครับ

สวัสดีครับ แบบรอกสวัสดี เจ้าตัวนี้ไม่ได้มีความงามเอาเสียเลย เจ้าหล่อนมีนามว่า กาเซียรุ่น 3000 ก่อนที่จะเป็น อาบู กาเซีย
พอได้มาคุณแม่ถามไปคุ้ยขยะที่ใหนมานี่ แต่ก็นะ ผมชอบ ไม่จำเป็นเลยสำหรับผมที่จะต้องเนื้อตัวสะอาด ราคาแพง ของผมมันอยู่ที่ใจผมเสมอ เหมือพระเครื่องมีคราบกรุนิดหน่อย แต่ใช้งานได้เก็บโลด

เจ้าตัวนี้อาจจะไม่แปลกตามากมายนักแต่อายุก็หลายปีอยู่เลยซื้อๆมางั้น 150บาทไทย

DAIWA morman 650 ราคาที่ได้มาพร้อมกับเจ้าหล่อนกาเซีย 150บาทเช่นกัน ยังจำได้เลย วันนั้นเสียตังไป300ได้รอก2ตัวเลยชอบจัง

อีกด้านครับ สวยแบบเรียบง่ายดี

กลไก การปิดหน้ารอกนั้นแสนจะเรียบง่ายไม่ซับซ้อน คือเมื่อเราเปิดหน้ารอกแล้วตี เมื่อต้องการปิด ก็หมุนขารอกแขนคว้านจะไปแตะกับตุ่มเล็กๆนี้ หน้ารอกก็จะสับปิดทันที ง่ายไปใหมนี่

ผมซื้อตู้มารอเจ้าหล่อนแล้วครับ มือ2  400บาทอยู่กันในคอนโดเลยทีนี้ ไม่ต้องอ่านหนังสือพิพม์แล้วทีนี้

ตัวปรับรอกเดินหน้าทางเดียว หรือกันกลับ แต่......เมื่อเราหมุนรอกเจ้าตัวนี้จะสั่นมีเสียงตามจังหวะเฟืองเพื่อกันกลับ ผมชอบเหมือนสุนัขกระดิกหางเลยดิ๊กๆๆๆๆๆ

เจ้าตัวนี้ก็งั้นๆ

อีกด้านก็เรียบๆ ไม่มีไรหวือหวา

แต่ที่ตัดสินใจซื้อเพราะความเอวบางร่างน้อย หรือไม่มีอะไรกินหว่า บางซะ ซองบุหรี่แค่องค์ประกอบนะครับ
ตัวนี้ 200บาทไทย อย่าเอาราคาที่ผมนำเสนอไปเปรียบเทียบกับราคาตลาดนะครับ ของผมเขลอะเชียว คราบกรุก็มี ถ้าล้างแล้วความขลังผมว่ามันไม่เหลือ

มาดูตัวเบ็ดกันบ้าง ซื้อมาไม่ได้ใช้กันแน่บ้านเรา จะไปตกปลาอะไรที่นู้นเค้าตกมากูโร่ ทูน่าครีบเหลือง เบล็คมารีน

ดูภาพรวมๆแล้วเฉยๆ ชมรูปนี้ดีกว่าครับ

รอกไฟฟ้าก็มีของใหม่ซื้อแค่ตัวเดียวหลายตังอยู่ นอกนั้นของสะสม สมัยบ้าๆออกตกปีนับเกิน10รอบ สตูลกะบังหลี(สมัยนั้นมี2หลี) ไต๋หลีที่ผมลงใช้เท้าขับเรือตลอดตอนนี้เสียชีวิตไปแล้ว น้าบางท่านอาจเคยลงช่วงประการังลูกแก้วดังๆ ที่ภูเก็ตไต๋ปุ๋ยเรือเบ็ดอาชีพไม่ใช่เรือรับจ้างตอนนี้ไปลอยลำตกอยู่ที่อิเดียแล้ว พังงาก็ไต๋ทอยปัจจุบันคิวทองเลยคนนี้เฒ่าทะเลตัวจริงเรือเล็กแต่วิ่งชายร่องถึงแนวพม่า เจอคลื่น3เมตรนิ่งมากไม่มีอาการ หลังๆอิ่มตัวบางปีผมไม่ลงเรือใครเลย คิดๆแล้วตกมาเยอะๆถ่ายรูปกับกลากองโตรู้สึกภูมิใจแต่เราไม่ได้มีคำว่าสนุกกับการใช้ชีวิตตกปลาเลย ตกแค่พอกิน ตัวไม่ต้องใหญ่ๆก็ลำบากกินก็ไม่หมดตู้ก็ไม่มีจะแช่ ต้องแบกปลามาแจกชาวบ้านอีก ถ้าตกแล้วขายก็ไม่เรียกว่าเที่ยวตกปลาแล้วครับ เรียกว่าประมง ผมว่าความสุขที่ได้ตกปลาที่แท้จริงคือตกแบบพอเพียงดีที่สุด (กราบขออภัยหากผิดในคำพูดที่บางคำกินใจ)


โม้มาซะยาวเลย รูปนี้ขยะชัดๆที่นู้นใครทิ้งของที่มีชิ้นส่วนอิเล็คฯต้องเสียค่าจ้างทำลาย ไม่เหมือนบ้านเราไม่มีถังขยะก็ทิ้งได้

ยังครับ น้าๆ ยังไม่จบว่ากันไปเรื่อยๆ
ทีนี้มาเรื่องของเหยื่อบ้าง เหยื่อนั้นผู้นำเข้ามาไม่รู้อะไรเลย  ดำตื้น ดำลึก จิ๊ก ไม่รู้เลย ยี่ห้อไม่ต้องพูดถึง ราคานั้นรึอย่างที่กล่าวข้างต้น ขายตามอารมณ์ สวย/มีกล่องแพงหน่อย นอกนั้นเลือกเอาตัวละ...ว่าไป ราคาที่ตั้งไว้มีตั้งแต่300บาทถูกสุดก็50บาทราคาถูกนี่สภาพดูไม่จืด แต่บางตัวผมว่าก็รับได้นะ ส่วนน้าที่คิดว่าจะมาขุดทองแบบผม ลืมได้เลยครับ ยุคนี้เค้าเปิดเน็ตดูแล้วตั้งราคา เอากะเค้าซิทันสมัยซะด้วย เหยื่อมีทั้งดังๆที่บางคนเรียกเทพ ดูโอ ดูเอล ไดว่า ชิ มาเรียอะ ยันหมวยจ๋าเลย(จีน) ผมชอบก็ซื้อไม่ว่าเหยื่อนั้นจะเทพหรือมาร ตั้งแต่ได้มาไม่เคยพาไปว่ายน้ำเลยกลัวต้องเสียของที่เราไม่ค่อยได้พบเห็นในบ้านเรามากกว่า อย่างนี้ซิน่าจะเรียกว่าเหยื่อเทพอยู่แต่ที่แห้งเนื้อตัวไม่เปียกอวดโฉมให้ผู้พบเห็น บ้านเรายกกันเองมากกว่าว่าของแพงคือเทพหรือ แพงมีเงินซื้อเดินอวดคนนู้นคนนี้ไปทั่ว ตีไม่กี่ครั้งก็เก็บไม่ได้กลัวปลากินกลัวเสียเหยื่อมากกว่า ผมเป็นคนยอมรับความจริงไม่เสแสร้ง เสียดายก็ไม่ใช้ จบ (ผมมิได้มีเจตนาว่าใครนะครับ)

มาเข้าเรื่องดีกว่าครับ จากที่สังเกตุเหยื่อ(ดังรูป)ที่ได้มาเหยื่อแทบจะทั้งหมดใช้เบ็ด3ทางที่นิ่มมากสามารถเอามือง้างได้เลย ไม่ต้องเปลี่ยนให้แข็งขึ้น  ผมมีเพื่อนบินไปที่นู้นบ่อยเลยฝากถามก็ได้ความมาว่าเหยื่อนั้นผู้ผลิตได้ออกแบบมาหมดแล้วว่าต้องใช้เบ็ดขนาดใดเพื่อไม่ให้เสียแอ๊คชั่น และเป็นธรรมชาติที่สุด ถ้าเบ็ดเกิดติดตอซึ่งหลายๆท่านคงไม่อยากให้เกิด ก็สามารถดึงได้เลยเบ็ดจะง้าง80-90% เราจะได้เหยื่อนั้นกลับมา เหยื่อบางตัวที่ได้มามีการโมให้จมน้ำเร็วเหมือนตัว(ดังรูป)แผ่นสีส้มๆนั้นเป็นตะกั่วแผ่น ผมยังมีตะกั่วแบบนี้เลยได้มาจากที่นี่เหละเค้าไม่รู้ว่าคืออะไรแถมให้มา ดูที่ซองราคา350เยนเงินบ้านเราร้อยนิดๆเลย ถ้าผมจะถ่วงไปซื้อตะกั่วแผ่นร้านที่ขายแหอวน บอกเอาตะกั่วติดตาข่ายแบบแผ่น 30บาทได้มาเป็นกำเลยแล้วเอากาว2หน้าแบบบางติดรับรองใช้ได้ 

สวัสดีครับน้าๆ

BULINO
Titiyapan_ball
TUM-34
SAVOKABU
Spin_Fisher
redchippy
fairlady-_-
psu_2519
ปีศาจสีขาว
kob_Bangkoknoi
prostar
supotc
bankbankja
bsa_963
มู๋หมัก
pote_tery
น้องเสือน้อย
Somjookjung
fishingjoke
asdfjkl
Pitsanu.
นู๋จ่า
sanookker2526
sun101
blackwahoo
sp5
ปลาป๋อง
Dr.HooK
Lek_JSL
มณีนพเก้า
PIG2544
noy-jovi
c_o_h

ผมขอติดข้างไว้แค่นี้ก่อน จะขึ้นสังขละคืนนี้ไปหาปลาแขยงกินซักหม้อ ช่วงนี้ยังพอมีตัวให้สนุกตัวกำลังหน้ากิน (ช่วงก่อนหนาวปลาจะกินจนอ้วนเนื้อจะแน่นถ้าลมหนาวมาเยือนปลาจะกินเหยื่อน้อยลงไม่เฉพาะแขยง)
ปลาแขยงนั้นฉู่ฉี่สุดยอด 

สวัสดีครับต่าย
ของที่ได้มาแพงก็มีไม่น้อยนะ เปิดของใหม่ไปมายัง เห็นมีเหยื่อเป็นถุงหูหิ้วเลย ถามยังไม่ขาย เล่นตัวโก่งราคาเลยไม่เข้าไปดูเลย แต่ต่ายอาจได้ถูกๆกว่านะ แต่ต้องคุยกะพี่ดำเอง