 |
 |
21 พ.ค. 69
|
|
|
21 พ.ค. 69
|
)
1
เดินทางไปทางอำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยองครับน้าๆป้าๆ
เป้าหมายของเราในวันนี้ อยู่ที่หลังภูเขาลูกข้างหน้าครับน้าๆป้าๆ
ยาวไปครับยาวไป
ใกล้จะถึงที่หมายแล้วครับ
เป้าหมายของเราในวันนี้ครับน้าๆป้าๆ
เลี้ยวขวาเข้ามาอีกนิดหน่อยครับน้าๆ
เลี้ยวขวาเข้าโรงเรียนครับน้าๆ
ถึงแล้วครับน้าๆป้าๆ เตรียมลงมือลุยกันเลยครับ
รถผมจอดอยู่ตรงนี้ครับ เพื่อนขับตามมาจอดอยู่ข้างๆครับ ทยอยกันมาเรื่อยๆครับ บางคันก็หลงทางไปเสียไกล เลยมาถึงช้าหน่อยครับ
อันนี้กลุ่มใหญ่ครับน้าๆป้าๆ สนับสนุนซื้อเสื้อมาใส่ทุกปี ปีละหลายๆตัวครับ
เค้าไปกันทุกที่ ไปทุกๆภาคของประเทศไทยครับ ชอบมากครับกิจกรรมแบบนี้
มาถึงแล้วก็ลงมือกันเลยครับน้าๆป้า วันนี้มาเปลี่ยนหลอดไฟส่องสว่างให้กับโรงเรียนครับน้าๆป้าๆ เปลี่ยนเป็นหลอดแอลอีดีครับ มีทั้งซ่อมและติดตั้งโคมไฟชุดใหม่ ตรวจเช็คให้ทั้งหมดทุกๆห้องทุกๆอาคารเลยครับ
เป็นกิจกรรมเล็กๆของกลุ่ม ที่ร่วมด้วยช่วยกันครับ จากคนละร้อยสองร้อยบาท จึงทำให้เกิดภาพกิจกรรมในครั้งนี้ได้ครับน้าๆป้าๆ ไม่เคยมีคำว่าไม่พร้อมจากพวกเราครับน้าๆ เพราะว่าถ้าเรารอให้พร้อมถึงจะ(ช่วยเหลือ) เมื่อใด เราจะไม่มีวันที่เราจะพร้อมได้เลยครับ มันจะมีเหตุผล ข้ออ้างต่างๆนาๆตลอด เช่น ไม่มีเงิน ไม่มีรถ ไม่ว่าง ยังไม่รวยยังไม่พร้อมที่จะช่วยเหลือ ผมเป็นคนคนหนึ่งครับที่จบการศึกษามาจากโรงเรียนเล็กๆ(โรงเรียนวัด)แบบนี้ครับน้าๆป้าๆ เดี๋ยวผมจะชี้แจงแจ้งบอกรายละเอียดให้ทราบครับ ว่าทำไมเราถึงต้องมาช่วยโรงเรียนแห่งนี้ครับ
เจ้าแมนน้องใหม่ในที่ทำงานครับ ขยันมากๆครับได้ใจผมไปเต็มๆครับ 
น้าๆป้าๆลองดูโต๊ะเรียนครับ น้าๆป้าๆเคยนั่งเรียนโต๊ะเก้าอี้แบบนี้ใหม โต๊ะเก้าอี้ไม้สักที่มีช่องเก็บของอยู่ด้านใต้(เดี๋ยวนี้โต๊ะและเก้าอี้แบบนี้ได้กลายเป็นของเก่าของสะสมที่มีค่ามีราคาไปแล้วนะครับ) โรงเรียนบ้านหลังเขาแห่งนี้ เป็นโรงเรียนเล็กๆที่เปฺิดสอนตั้งแต่ระดับอนุบาล จนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่หกครับ มีจำนวนนักเรียนทั้งหมดรวมทุกชั้นปีที่หกสิบกว่าคน เปรียบเทียบกับโรงเรียนใหญ่ๆในตัวอำเภอ หรือในตัวจังหวัดแล้ว จำนวนนักเรียนเท่านี้ก็เท่ากับ ไม่ถึงสองห้องเรียนของโรงเรียนใหญ่ๆด้วยซ้ำครับน้าๆป้าๆ(หนึ่งห้อง=40คน)
อยากให้น้าๆป้าๆ..ดูที่จำนวนนักเรียนครับ......โรงเรียนเล็กๆแบบนี้ถูกปิดไปหลายแห่งแล้วครับ บางแห่งกลายไปเป็นที่ทำการ อบต. บางแห่งสนามฟุตบอลต้องให้ชาวบ้านเช่าทำเกษตรกรรม จำนวนนักเรียนที่น้อยนิด ส่วนหนึ่งคือผลจากการที่พ่อแม่ผู้ปกครองส่วนใหญ่ ส่งบุตรหลานไปเรียนในโรงเรียนที่คิดว่าดีๆ ในที่ตัวอำเภอ หรือในตัวเมืองครับน้าๆป้าๆ (เป็นทุกๆที่ มีเหมือนกันหมดครับ) งบประมาณที่จัดสรรมาตามโควต้าจำนวนนักเรียน จึงไม่เพียงพอครับ นี่คือความเป็นจริงในพื้นที่ของหลายๆจังหวัดครับ โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียน(INTER)นานาชาติครับ มีทั้งเด็กไทย กัมพูชา และพม่าครับ(บุตรหลานแรงงาน) จากความเจริญเติบโตทางด้านเศรษฐกิจ การรุกคืบของโรงงานอุตสาหกรรม โรงเรียนเหล่านี้คงเป็นอนุสรณ์ที่หลงเหลือ เป็นเศษซากของคำว่าการพัฒนา นี่หรือคือคำที่เรียกว่า...ความเจริญ
น้าพงษ์ครับน้าๆป้าๆ
เหงื่อเปียกเต็มเสื้อแล้วครับน้าพงษ์ 
ผู้หญิงไปทำความสะอาดห้องน้ำและห้องต่างๆกันมาครับ เสร็จแล้วก็ มายืนคอยช่วยคอยเชียร์ครับ 
บ้างก็ขึ้นไปช่วยเองเลยครับน้าๆป้าๆ
ใครกันหว่า(จำไม่ได้) หัวหน้างานกับลูกชายครับน้าๆป้าๆ 
นี่ก็อีกคู่หนึ่งครับน้าๆป้าๆ แซวกันไปแซวกันมาสนุกสนานดีครับ