สวัสดีครับน้าๆสมาชิกชาวสยามฟิชชิ่งทุกท่าน พบกับอลีฟอีกเช่นเคย

ช่วงเดือนที่ผ่านมานี้ หลายๆที่เกิดประสบอุกภัย รวมถึงบ้านผมเองด้วย ทำให้ไม่ได้ออกไปตกปลากันเลย
โดยเฉพาะเกม Stream Fishing ที่ผมติดงอมแงมก็ต้องงดกันไปยาวๆ แต่ยังมีเส้นทางนึงที่ผมสัญจรไปได้ คือ กรุงเทพฯ-ชลบุรี สาย 7
ที่ไม่มีน้ำท่วมขัง ผมจึงเก็บคันเบ็ดงานสตรีม แล้วหยิบคัน Light Jigging มาปัดฝุ่นซักหนัก แล้วติดต่อไต๋เบียร์ บางแสน ว่า "วันที่ 13 ตุลานี้ ว่างมั้ยครับ"
ไต๋บอก "ยังมีคิวว่างอยู่" ผมจึงบอกไปว่า "งั้นเปิดจอยให้ผมหน่อยงาน SLJ และ BLJ" ไต๋จึงบอกกลับมาว่า "จัดให้ครับ"
และแล้วการจอยทริปนี้ก็เกิดขึ้น

ก่อนจะเข้าสู่เรื่องราวในทริปนี้ ผมขอถามอะไรนิดหน่อยครับ "น้าๆเคยมีฝันเกี่ยวกับการอยากตกปลาชนิดใดชนิดนึงมั้ยครับ" 

  ก่อนถึงวันออกทริป ไต๋ได้แจ้งเราว่าช่วงนี้ปลาแถวๆเกาะสีชังกินยากมาก เราต้องเปลี่ยนเกมมาตกปลากุเรา บนอ่าวตัว ก. ไก่
เพราะเรือแต่ละลำที่ออกไปได้กลับมาเป็นหลักร้อยตัว อย่าต่ำๆก็60-80ตัว ให้เตรียมคัน Light Jigging เวท PE1-3 มาด้วย
ผมเลยเตรียมอุปกรณ์ไป2ชุดคือ ชุด PE 1-3 และ MAX PE2 ทั้ง2คันเป็นคัน Solid Jig ทั้งคู่ ไว้เล่นเคาะปลาตามกองโดยตรง

เมื่อถึงวันออกทริป ไต๋ได้นัดพวกเราไว้ตอน 6.30 น. แต่ผมไปเลทประมาณ 6.45 น. เนื่องจากติดเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวให้เสร็จก่อนลงเรือ
จนไต๋ตะโกนแซวว่า "สายแล้วลีฟ สายแล้ววว" ทุกคนขึ้นเรือครบ ไต๋สตาร์ทเรือออกจากคลอง พร้อมมุ่งหน้าสู่หมายซากเรือจม บริเวณอ่าวตัว ก.ไก่

โดยสมาชิกที่ร่วมจอยวันนี้มี ผม น้าปั๊ป น้าโซนี่ และ น้าต้นครับ

7.30 น. เราถึงหมายเรือจม พบว่ามีเรืออยู่5-6ลำ ไหลวนอยู่หมายนี้
ผมหันไปบอกไต๋ "ยากแล้วล่ะวันนี้ เรือเยอะด้วยสิ"
ไต๋เดินเครื่องเบาลง ขึ้นไปต่อขบวนเรือที่กำลังจะไหลเข้าหมาย ผมยกมือไหว้ไต๋แต่ละลำที่ผมเคยลงด้วย ที่มาถึงหมายก่อน
ผ่านไปไหลแรก เงียบ ไหลที่ 2 ที่ 3 เงียบ แต่เห็นบางลำมีการเย่อปลา
ไต๋ขยับขึ้นมาตั้งใหม่ ผมก็ลงทันที

แล้วผมก็โดนตัวปลายสายตบเหยื่อจิ๊กขนาด40กรัม เข้าอย่างจัง คัน PE1-3 ลงยวบ เป็นสัญญาณบอกว่าปลาติดเบ็ดแล้ว
ผมเก็บสายได้ไม่นานเจ้าตัวปลายสายก็ยอมโดยไม่มีท่าทีว่าจะสู้ต่อ มันคือปลากุเราไซส์ห้าวนี่เอง
ไต๋ถามผมว่า "จะถ่ายรูปมั้ยลีฟ เดี๋ยวพี่ถ่ายให้" ผมเลยรีบบอกไต๋ทันที "ไม่เป็นไรครับ ให้ทุกคนได้ตัวก่อนเดี๋ยวค่อยถ่ายกัน"

9.30 น. เรายังไหลอยู่หมายนี้กันอยู่ ไม่มีใครได้ตัวเพิ่ม มีแต่อาการตบเหยื่อไปมาแบบไม่โดนเบ็ด
ไต๋จึงให้พวกเราเก็บเบ็ด ย้ายไปตกปลาชนิดอื่นดีกว่า ผมเลยรีบเก็บเบ็ด แล้วเดินมาถ่ายปลาที่อยู่ในถัง
เพื่อแสดงให้เห็นว่า เรามาตกกุเราแล้วนะ แต่ได้แค่ตัวเดียว 

จากนั้นไต๋ก็สตาร์ทเครื่อง พาเรือมุ่งสู่เกาะสีชัง 

หมายแรกที่เข้า คือกองหินก่อนถึงเกาะสีชัง แวะเช็คปลากองกันเผื่อจะเจอสละแวะมาทักทาย
สรุปเงียบกริบ ไต๋เลยพาเราแบบตกปลาดาบแถวสัมปะยื้อกันเกือบเที่ยง ก็ได้กันคนละตัวสองตัว
ส่วนผมแห้วปลาดาบครับ
จากนั้น เราก็วนหาปลาและฝูงนกกับแถวๆรอบรอกของเกาะสีชัง
ส่วนผมเปลี่ยนชุดเป็นคันสปินนิ่ง เวท Max PE2 จิ๊ก Max 80 g. แล้วเอากิ๊ปคล้องกับเหยื่อ 18g.
ไว้เล่นกับเกม BLJ (Blade Jigging) ครับ

13.20 น. ไต๋ขับเรือไปทางท้ายตาหมื่น พร้อมชะลอเรือ เพื่อดูเชื้อปลาประกอบ
ก่อนที่จะบอกพวกเราว่า หย่อนเลยๆ มีฝูงปลาอยู่กลางน้ำ
ผมใช้การแคสแล้วปล่อยให้เหยื่อจิ๊กลงถึงพื้นแล้วปั่นเร็วๆขึ้นมา หวังว่าจะเจอสีขนเกาะไม่ก็ปลาสละ
แต่ดันไม่มีการตอบรับของปลาเลย กลายเป็นน้าปั๊ปโดนปลาหูแพตัวเขื่องขึ้นมาคนแรก หลังจากเอาปลาขึ้นมา ไต๋สั่งให้ทุกคนเอาเหยื่อขึ้นจากน้ำ
จะขอไปตั้งเรื่อใหม่ให้เข้าถึงปลาฝูงนี้ ผมเลยเปลี่ยนวิธีการ โดยทอยไปข้างเรือเล็กน้อย ปล่อยให้จิ๊กถึงพื้นเหมือนเดิม แล้วกรอมาแบบเรากรอปลายางตกกระพงน้ำเช้า
เพียงแค่ไม่กี่ไม้ มีแรงดูดจากตัวปลายสายหนักๆ ปลายคันกดลง ผม Hooking สวนไปนึงที แล้วก็เย่อกับตัวปลายสาย
แล้วมันก็ค่อยๆตีกรรเชียง ยลโฉมให้ผมได้เห็น มันเป็นปลาหูแพ ไซส์กำลังเล่นกับคันเวทนี้สนุกเลยครับ

ผมรู้สึกว่าทริปนี้โชคดีนะ ที่หยิบเวทอ่อนติดเรือมาด้วย
และไต๋ก็ตัดสินใจแก้เกมด้วยการเปลี่ยนจากตกกุเรามาเล่นเกมจำพวกปลาหางแข็ง
ผมถ่ายรูปเสร็จก็มาตกต่อ แล้วผมก็ได้ยินเสียง ตุบตับ ตุบตับ อยู่ทางหัวเรือ ผมคิดว่าคงเป็นปลาสีขน เดี๋ยวเก็บเหยื่อเสร็จแล้วจะค่อยแคสไป

พอผมหันไปทางหัวเรือ กลับมีปลาตัวกลมๆสีขาวหลังสีดำ กะโดดสอยลูกปลาอย่างบ้างคลั่ง ผมตะโกนบอกไต๋ "ไต๋ ข้างหน้า ข้างหน้า"
พร้อมกับแคสเหยื่อไปในทิศที่ปลาขึ้น แต่ด้วยเหยื่อที่มีน้ำหนักไม่มาก จึงทำให้เหยื่อตกไม่ถึงในวงนั้น แล้วผมก็รีบเก็บเหยื่อ แต่ไม่ทันซะแล้ว ปลาก็พาฝูงหายไป
ไต๋เลยบอกว่า "นั่นแหละลีฟ ทูน่า มันไม่ค่อยสนเหยื่อเลย มันสนแต่ลูกปลา แถมยังว่ายนำพาปลาที่เราตกๆกันอยู่เนี่ยไปที่อื่นอีกด้วย"

แล้วก็จริงครับ ทุกอย่างกลับสู่สภาวะเงียบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย 

เดี๋ยวผมขอทานข้าวก่อนแล้วจะมาพิมพ์เรื่องราวต่อนะครับ 

14.30 น. หลังจากปลาเริ่มเงียบไปพักใหญ่ ผมลองขยับเหยื่อเป็น 40 กรัม แคสกวาดหาปลาเผื่อมีปลาที่ยังหลงเหลือเข้าฉวยเหยื่อ แต่ก็ยังเงียบ
ไต๋เลยบอกให้ทุกคนเก็บเบ็ดอีกครั้ง ขับเรือมุ่งเข้าทิศทางแหลมฉบัง ไต๋บอกว่า "เดี๋ยวลองหาปลากองด้านนี้ดู เผื่อจะมีโฉมงามให้เราได้เก็บบ้าง"
เมื่อถึงหมาย ไต๋ให้เราเน้นปล่อยเหยื่อให้ถึงพื้นแล้วก็เคาะๆไม่กี่ที แล้วปล่อยตก  ผมเลยใช้วิธีการกรอเหยื่อแค่ไม่กี่รอบรอก แล้วปล่อยกลับไปที่พื้น

ผ่านไป3-4ไหล ผมปล่อยเหยื่อลงถึงพื้นแล้ว กรอสายได้แค่1รอบของรอก มีแรงกระชากจากเจ้าตัวใต้น้ำ ทำให้ผมสะดุ้งแล้ววัดสวนทันที
ผมบรรจงเย่ออย่างนิ่มนวล เพราะไม่อยากให้เสียโอกาสที่ปลากินยากแบบนี้ไป
ไม่นานปลาก็ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ เกล็ดสีเงินสะท้อนกับแสงแดดที่ส่องลงมา เจ้าตัวนี้คือปลา กระต่ายขูด,ครืดคราด,คูดคูด,กระพงแสม
ถือว่าเป็นปลาครูสำหรับผมในตอนที่หัดตกปลาทะเลครั้งแรกๆเลยครับ 

เราไหลเรือกันได้อยู่ประมาณ 15-20 นาที พอไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไต๋เลยสั่งให้เราเก็บเบ็ด แล้วย้อนกลับไปที่เดิม เผื่อยังมีปลาหูแพเหลือยู่บ้าง
เมื่อไปถึง เชื้อในจอกลับว่างเปล่า ไต๋เลยพยายามมองหาฝูงนกที่ลงมากินปลา แล้วไม่กี่นาทีไต๋ก็เริ่มเร่งเรือไปทางทิศใต้ของหมู่เกาะสีชัง
แล้วไต๋ก็ชี้ให้ดูคนดู "นู่นน่ะ นกฝูงใหญ่เลย" ไต๋พูดขึ้นหลังจากชี้นิ้ว

ไต๋วิ่งอ้อมฝูงนกแล้วดับเครื่อง เพื่อให้กลุ่มปลาเล็กๆที่ถูกต้อนอยู่ไม่แตกฝูงแล้วหนีไป ทุกคนรู้หน้าที่กันทันที รีบลงเหยื่อจิ๊กตามที่ทุกคนถนัด ฝ่าฝูงปลาเล็กที่ถูกปลานักล่าต้อนอยู่แล้วจิ๊กขึ้นมา
ส่วนผมแคสห่างจากเรือปล่อยให้ถึงพื้นแล้วกรอขึ้นมาเหมือนเดิม หูแพตัวกำลังดีก็ดูดเหยื่อ40กรัมเข้าไปอย่างจัง ถือว่าทุกคนได้สนุกกันเลยครับในชั่วโมงนี้

หลังจากที่ปลาของแต่ละคนขึ้นมาบนเรือกันแล้ว ไต๋ก็พาไปตั้งเรือใหม่เพื่อให้ทุกคนสนุกกันต่อ
ผมก็ยังใช้เหยื่อ40กรัมตัวเดิมแคสออกไปให้ห่างจากเรือ เพื่อเว้นระยะห่างของสายที่น้าๆลงเหยื่อจิ๊กกันอยู่

แล้วหูแพไซส์ไล่ๆกันก็คว้าเหยื่อจิ๊กผมเข้าอีกครั้งนึง ผมรีบอัดและทำแต้มเพื่อไม่ให้พลาดนาทีทองแบบนี้
แต่ด้วยอุปกรณ์ชุดเล็ก คันMax PE2 รอกเบอร์ 3000 สาย PE0.8 และช็อคแค่ 20lb เกมจึงดึงเวลากันต่อ

เมื่อปลาเข้ามาในเรือ ไต๋เบียร์พูดกับผมว่า "ทริปนี้เราเจอฝูงปลาหูแพค่อนข้างใหญ่นะ สำหรับในโซนนี้"

ทุกคนต่างเพลิดเพลินกับปลาฝูงนี้ มีทั้งปลาสาก ปลาอินทรีและปลาสละเข้ามาร่วมแจมตลอด
จนลืมความเหนื่อยที่ขุดหาปลามาทั้งวัน 

  เราไล่ตกปลาฝูงนี้กันประมาณ 1 ชั่วโมงเศษๆ
แล้วช่วงเวลาที่ทุกคนไม่อยากให้เกิดขึ้นก็มาถึง ทุกอย่างเริ่มเงียบสนิท ไม่มีนกขึ้น ไม่มีฝูงปลาในจอซาวเดอร์ เหลือไว้แต่พื้นท้องทะเลเปล่าผ่านจอ
ไต๋เลยบอกว่า "ขยับขึ้นไปกองด้านในๆหน่อยดีกว่า"

เมื่อถึงหมายทุกอย่างดูเงียบ จอแสดงผลว่ามีแต่ฝูงปลาเหยื่ออยู่กลางน้ำ ผมก้มมองดูน้ำตรงกราบเรือ เห็นฝูงปลาเหยื่อขนาดเล็กพยายามว่ายเข้ามาตอมเรือ เหมือนมันกำลังหาที่กำบังจากอะไรซักอย่าง
ผมเลยหันไปบอกไต๋เบียร์ว่า "เนี่ยไต๋ ปลาเหยื่อเต็มเลยข้างเรือ แล้วปลาอื่นไปไหนหมดเนี่ย" สิ้นเสียงที่ผมพูดไปซักพักใหญ่ รอบลำเรือก็เหมือนกับน้ำในหม้อต้มร้อนๆ
ฝูงสละฝูงใหญ่กำลังรุมกินลูกปลา ราวกับงานเลี้ยงโต๊ะจีนของคนใหญ่คนโต
และแล้วเสียงที่คุ้นหูก็เกิดขึ้นจากท้ายเรือ ตุบตับ ตุบตับ ตุบตับ ตุบตับ ฝูงทูน่านับสิบกว่าตัว ไซส์ประมาณ2-4กิโล เข้ามารุมกินลูกปลาอยู่ใกล้ๆกับฝูงสละ
ผมรีบเดินไปท้ายเรือแล้วแคสใส่ ยังไม่ทันถึงท้ายเรือ หัวผมก็โขกเข้ากับเหล็กหลังคาเรือ เสียงไต๋บอก "ใจเย็นๆลีฟ"
แล้วผมก็แคสต่อ แต่แคสเท่าไหร่ก็ไม่กัด แถมหัวปูดอีกด้วย 5555

จนไต๋บอกว่า "มันไม่ค่อยกินแบบนี้แหละ สนแต่ปลาเหยื่อ"
ผมเลยตอบไปแบบขำๆว่า "ยากเอาเรื่องจริงๆ นี่น่าจะเป็นทริปที่2นี่แหละที่ผมมานั่งดูฝูงทูน่า หลังจากทริปไต๋เอจอมเทียน"  พูดไปหัวเราะไป

แต่ผมก็พูดเบาๆกับตัวเองว่า "อยากรู้จังถ้ามันกัดเหยื่อของเราจะวิ่งแบบไหนนะ"   

17.00 น. หลังจากที่ตื๊อปลากองนี้ ตีเท่าไหร่ก็ไม่กัด ไต๋เลยบอกว่า "เดี๋ยวเราออกไปด้านนอกหาฝูงนกตกซักหน่อยแล้วเดินทางกลับกันดีกว่า"
จากนั้นก็เดินเครื่องเรือเต็มกำลังเข้าหาฝูงนกฝูงใหญ่

พอไปถึงผมและไต๋รู้สึกได้ถึงอาการนกที่แปลกๆ
รีบลงโฉบลูกปลา แล้วรีบย้ายไปอีกจุด เราเลยสันนิษฐานไปในทางเดียวกันว่านกฝูงนี้กำลังตามทูน่าแน่ๆ แต่เราก็ไม่ได้ตามต่อ ปล่อยเรือลอยอยู่กลางทะเล
แล้วไม่ถึงนาที ไต๋ตะโกนบอกว่า "เร็วๆ รีบเอาเหยื่อลงน้ำ เชื้ออยู่กลางน้ำ" ทุกคนหย่อนเหยื่อลงน้ำ แล้วเสียงรอกจากท้ายก็ดังขึ้น ผมหันมองดูน้าต้นที่อัดปลา
แล้วจู่ๆสายในรอกที่ผมปล่อยเหยื่อลงน้ำ กลับมีอาการพุ่งออกอย่างเร็วจี๋ ผมรู้ทันทีว่ามีตัวอะไรกำลังคาบเหยื่อขณะที่เหยื่อยังไปไม่ถึงพื้น
  ผมรีบปิดฟรีสปูน เร่งกรอสายให้ตึง และตวัดเบ็ดเพื่อยืนยันว่าปลาติดเบ็ดแน่นอน
เสียงรอก Weebass Megatron 3000 แผดดังขึ้น พร้อมสปูนที่หมุนออกอย่างรวดเร็ว คันเบ็ดงอเป็นรูปสระ อา ปลายคันกระตุกถี่ๆ และวิ่งออกจากกราบเรือไปทางท้ายเรือ จนผมต้องเดินตามไป เพื่อไม่ให้ไปพันกับปลาของน้าต้น
ไต๋บอกว่า "ตวัดเบ็ดย้ำให้อยู่อีกที เผื่อเป็นโฉมใหญ่" ผมตวัดย้ำไปหนึ่งที และถือรอให้ปลาวิ่งออกพ้นระยะสายของน้าต้นที่กำลังอัดอยู่
สาย PE 0.8 ถูกเจ้าตัวปลายสายพาออกไป7-8สี จนไต๋ต้องสตาร์ทเรือ และค่อยๆถอยตาม พร้อมให้ผมวิ้นสายเก็บเพื่อไม่ให้ปลาหลุดเบ็ด

10 นาทีผ่านไป  ปลาของน้าต้นขึ้นมาก่อนเป็นปลาหูแพไซส์โลกว่าๆ ส่วนตัวปลายสายของผมยังไม่มีทีท่าว่าจะขึ้น ยังคงว่ายวนเป็นวงกลมเล็กๆอยู่ท้ายเรือ เลยทำให้ผมปักใจเชื่อว่านีคือไอโฉมแน่ๆที่กำลังว่ายตะแคงข้างสู้เบ็ดอยู่

25 นาทีผ่านไป  ความเหนื่อยล้าจากการอัดหูแพตั้งแต่ช่วงบ่ายเริ่มเกิดขึ้น บวกกับตัวปลาสายไม่ยอมขึ้นมาให้เห็น อัดสายมา1สี ลงไปอีก2สี บางครั้งมีทีท่าว่าจะขึ้นก็ดำดิ่งลงไป
แล้วจู่ๆตัวปลายสายก็พามุดจากท้ายเรือฝั่งขวา ไปท้ายเรือฝั่งซ้าย จนผมต้องจุ่มปลายคันเบ็ดแล้วอ้อมไปสู้อีกฝั่ง ไม่นานนักสายค่อยๆเหินขึ้นสู่ผิวน้ำ เพียงแค่แป๊บเดียวที่มันขึ้นมาแล้วดำดิ่งลงไปอีกครั้ง
ทำให้ผมเห็นแค่ลางๆว่าเป็นปลาลำตัวยาว หลังสีดำ และข้างลำตัวสีขาว  "สากดำ ไต๋มันคือสากดำตัวใหญ่" ผมพูดกับไต๋ ด้วยการสันนิษฐานจากตัวผมเอง แล้วมันก็พาลอดใต้ท้องเรือกลับๆไปฝั่งขวาของท้ายเรืออีกครั้ง

40 นาทีผ่านไป  แสงแดดสีเงิน เริ่มกลายเป็นสีทองกระทบผิวน้ำ คันเบ็ดอ่อนๆปลายคันที่เล็กกว่าด้ามปากกายังคงงออยู่ที่ท้ายเรือ และสายพีอีเส้นเล็กๆก็ไหลและหยุดเป็นระยะที่พอจะให้กรอกลับได้
อาการเหนื่อยล้าของผมเริ่มเพิ่มขึ้น จนผมหันไปบอกไต๋ "อัดมั้ยไต๋หลุดขาดช่างมัน นานเหลือเกินปลาตัวนี้ ถ้าเป็นคันพีอี 1-3 เกมคงไม่นานเท่านี้"

ไต๋รีบสวนมาทันที "ไม่เอาลีฟ อัดไปเลยเวลาได้ขึ้นมาจะได้ภูมิใจว่าตกปลาตัวนี้ได้"

จู่ๆสายก็วิ่งไปทางหัวเรือแล้วแทยงไปทางเรือสินค้าที่อยู่ไกลๆ ไต๋เบียร์เดินเรือตามเบาๆ ผมรีบเก็บสายให้ตึงอยู่ แล้วเอามือชี้ทิศทางเพื่อให้ไต๋บังคับเรือได้ในระยะที่ผมสู้ได้ 
เป็นการ Co-op ที่ลุ้นระหว่างผมกับไต๋มากๆ ตัวปลายสายเริ่มเหินขึ้นอีกครั้ง  ผมใช้จังหวะนี้ดึงแรงเฮือกสุดท้ายปั๊มเก็บสายให้ได้มากที่สุด
ปลาเริ่มลอยสู่ผิวน้ำและวิ่งเข้ามาทางท้ายเรือ

"ลีฟ ทูน่าลีฟ" เสียงไต๋บอกกับผม แล้วมันก็แหวกม่านทะเลสีเขียวเข้มเข้ามาใกล้ๆเรือ ไต๋เบียร์ไม่รอช้าเอาตะขอสับไปที่กลางลำตัวค่อนไปทางหาง ปิดเกมในช่วงเวลาเกือบๆ6โมงเย็น

 

เสียงตะโกนดีใจของผมลั่นท้องทะเลเหมือนคนเป็นบ้า และเสียงเฮน้าๆสมาชิกกับไต๋ดังขึ้น
มันเป็นปลาโอดำ หรือ Long Tail Tuna ที่ผมใฝ่ฝันอยากจะเจอมันซักครั้ง

เพราะเคยดูแต่สารคดีตกปลาตั้งแต่เด็ก ในยุคที่ซีดีตกปลาหาได้ตามห้าง
ผมเปิดดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า และฝันว่าอยากจะมีอุปกร์ที่พร้อมแล้วลองพี่ชิตดูซักที
แต่ในทริปที่ความฝันได้กลายเป็นความจริงแล้ว
และนี่คือเรื่องราว อีก1หน้าชีวิตของผม ที่เป็นคำถามในต้นกระทู้นี้ ผมทำสำเร็จแล้วครับ

น้ำหนักจากการคาดคะเนด้วยสายตา และลองยกดู ประมาณ6-7 กิโลกรัม ถึงแม้ปลาจะใหญ่ไม่มาก แต่แรงสู้เอาเรื่องอยู่เหมือนกันกับคันอ่อนๆ

ผมฝากไต๋ถ่ายรูปให้ แล้วเช็คตัวตะขอเบ็ด ปรากฏว่ากิ๊ฟถูกเปิดออก
เลยหันไปบอกกับไต๋และน้าๆบนเรือว่า

"ผมเกือบไปแล้วมั้ยเนี่ย กิ๊ปเปิดขนาดนี้"

หลังจากที่เราชื่นชมปลาตัวนี้กันอย่างอิ่มอกอิ่มใจแล้ว
เราก็เตรียมตัวมุ่งหน้ากลับบางแสน เพราะเลยเวลาที่จะเข้าฝั่งมามากแล้ว

ถึงแม้ทริปนี้เป็นทริปที่เหนื่อย แต่เราก็ยังมีอะไรดีๆติดไม้ติดมือกันมาครับ 

เราถึงฝั่งกันเกือบ 19.00 น.
น้ำมันเรือไต๋เกือบหมดถัง เพราะวิ่งตามปลากันทั้งวันเลย 5555
เรารีบทยอยเอาปลาออกจากถังแช่ มาเรียงสำหรับถ่ายรูปรวมกัน
เพื่อบันทึกไว้ว่า ครั้งหนึ่งในวันที่หาปลายากในช่วงเช้า แต่เราก็มีปลาให้สนุกกันในช่วงบ่ายครับ

เป็นการปิดทริปนี้ด้วยรอยยิ้มของทุกคน
ทั้งสมาชิกที่แจม และไต๋เรือเองด้วย

หวังว่าเราจะกลับมาตกปลาร่วมกันใหม่ในโอกาสหน้า
ขอบคุณ น้าปั๊ป  น้าโซนี่  น้าต้น ที่มาร่วมสนุกและบันทึกความทรงจำในทริปนี้
ขอบคุณ ไต๋เบียร์ ที่นำพาเราไปหาปลาจนเจอ

และที่ขาดไม่ได้เลย ขอบคุณน้าๆสมาชิกที่เข้ามาอ่านกระทู้นี้ของผม
ถึงแม้เรื่องราวกับภาพจะไม่เยอะมาก แต่ยังมีเนื้อหาสนุกให้น้าๆได้พออ่านกัน
หากชอบเรื่องราวแบบนี้ ผมจะหาวันออกทริปและบันทึกภาพไว้เยอะๆ เอามาลงใหม่ในกระทู้หน้า

ส่วนกระทู้นี้ผม อลีฟ ขอตัวลาไปก่อน สวัสดีครับ