 |
 |
18 พ.ค. 69
|
|
|
18 พ.ค. 69
|
)
9
นึกถึงภาพตอนที่ เข้าค่ายลูกเสือ กับตอนเรียน รด. เลยครับน้าๆป้าๆ ทานข้าวกับปลากระป๋องครับ
มันก็อร่อยดีนะครับน้าๆป้าๆ ลำบากกว่านี้ ก็เจอมาแล้วครับ กับชีวิตลูกทหารเรือ แค่นี้สบายมากครับ
กางเต็นท์นอนแล้วครับน้าๆป้าๆ เป็นอีกหนึ่งคืน ที่เหน็บหนาว หลังเที่ยงคืนอากาสเย็นมากๆครับน้าๆป้าๆ ผมตื่นและเดินลงไปดูที่ชายทะเล ปลากระบอกฝูงใหญ่ ว่ายมารวมตัวกันอยู่ ในแอ่งน้ำเล็กๆตื้นๆ ที่บังลม แห..คืออีกสิ่งหนึ่ง ทีผมลืมเอามา ถ้าจะหยิบไม้ไผ่จากริมชายหาด ขึ้นมาตีพวกมัน ก็คงได้สักตัว สองตัวครับ แต่มันจะมีประโยชน์ อันใดเล่า ในเมื่อท้องของเรา มันไม่ได้หิว เสียงเพลงที่ดังอึกทึก คึกโครมที่เปิด บริการนักท่องเที่ยว ในวันแห่งความรัก ตามร้าน อาหารต่างๆ ที่ริมชายหาด เสียงดังมาไกล จนผมสามารถได้ยินได้ถึงที่นี่ ผมเดินกลับไปล้มตัวลงนอน จนหลับไหล ไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้.............
เมื่อคืนตอนตีหนึ่งกว่าๆ มีเรือเข้ามา จอดนอนเป็นเพื่อนครับน้าๆป้าๆ เป็นเรือวางอวนปลาสละ ชายหนุ่มสองคน ขับมาจากหาดเจ้าหลาว หกโมงเช้าของวันที่ 15 กุมภาพันธ์ วันนี้จะต้องกลับบ้านแล้วครับน้าๆป้าๆ ลมเริ่มพัดมาอีกแล้วครับ วันนี้ลมพัดแรง มากกว่าทุกๆวันเลยครับ เก็บเต็นท์ ทานข้าว เก็บของลงเรือ ทักทายกับผู้ที่มากับเรืออวนปลาสละครู่ใหญ่ แกบอกว่า..ถ้าวันนี้พายกลับไม่ไหว แกจะลากเรือผมกลับ ไปส่งให้เองครับน้าๆป้าๆ ตั้งแต่ที่ผมพายเรือออกมา ผมเจอแต่คนมีน้ำใจทั้งนั้นเลยครับน้าๆป้าๆ 
ขอขอบคุณน้าๆป้าๆทุกๆท่าน ที่เข้ามารับชมมากๆครับ และผมขอขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจ ที่มีให้กับ cast away..คนหลุดโลก ด้วยครับ 
จัดไปครับ
ตีเหยื่อซื้อเวลา ไปเรื่อยๆครับน้าๆป้าๆ
เก็บแต้มไปเรื่อยๆครับ คลื่นลมก็ไม่เบาลงเลยครับน้าๆป้าๆ เวลาก็ผ่านไป ผ่านไปเรื่อยๆ ตอนนี้สมองเริ่มขบคิด และเริ่มวางแผน การพายเรือฝ่าคลื่นฝ่าลมกลับบ้านแล้วครับ 
เมื่อถึงเวลาเที่ยงวัน หมดเวลาสนุกแล้วครับน้าๆป้าๆ คลื่นลมก็ยังไม่เบาลงเลยครับน้าๆป้าๆ ตัดสินใจ พายเรือเข้าริมฝั่งที่บังลม จัดเก็บสำภาระลงในท้องเรือ บ้างก็จัดเก็บใส่กระเป๋ากันน้ำให้หมด แล้วรัดให้แน่น หยิบม้วนโรลเชือก Dyneema 450 Lb ที่เตรียมมา ออกมาตัด
พายฝ่าคลื่นลม มาตามแนวน้ำที่ตื้นๆ ที่ใกล้เกาะมันกลาง พายผ่านจุดที่กางเต็นท์เมื่อคืน มาเรื่อยๆ ด้วยความยากลำบาก กว่าเรือจะขยับเดินหน้าไปได้ สักคืบ สักศอก ยากมากๆครับ พายตัดแนวคลื่นลมออกไป จนมองเห็นแนวคลื่นพัดเข้าเกาะมันใน ต้องก้มตัวหมอบเพื่อให้ ตัวเราต้านลมน้อยที่สุดครับ ขาซ้ายเหยียบแป้น ยันบังคับหางเสือ ให้หัวเรือเลี้ยวซ้ายไว้ตลอดเวลา เพราะกล่องลังกระสุน ใส่ของ ที่ท้ายเรือ โดนลมพัด ทำให้เรือเลี้ยวขวาครับ คลื่นลมพัดเข้าทางด้านขวาของตัวเรือแล้วครับ ตอนนี้ คอยจ้วงพายด้านขวานี้เอาไว้ครับ อีกด้านพาย แค่เบาๆคอยพายประคอง แค่เพื่อการทรงตัวของเรือพอครับ สายตาคอยจับจ้องไปที่คลื่นหัวแตก ถ้าคลื่นหัวแตกมา จะมีคลื่นลูกใหญ่ๆ มาด้วย ประมาณสามลูกครับ ต้องคอยระวังให้ดีๆ หรือพายให้เรือหนี จากแนวคลื่นห้วแตกไป ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร คือร่องระหว่างเกาะมันกลาง กับเกาะมันใน ผมใช้เวลาในการพายฝ่าไป 1 ชั่วโมงเลยครับน้าๆป้าๆ ในภาพผมพายผ่านมาแล้วครับ ถ้ามองเลยก้อนหินก้อนสุดท้ายไป นั่นคือร่อง ระหว่างเกาะมันกลาง กับเกาะมันในครับน้าๆป้าๆ จะมองเห็น คลื่นหัวหงอกเต็มๆเลยครับ
พายเข้ามาแนวบังคลื่นบังลม ของเกาะมันในแล้วครับน้าๆป้าๆ
พายเรือ ผ่านจุดชมวิวของเกาะมันในมา จนถึงสะพาน ท่าเทียบเรือของเกาะครับ เจอ..พี่มหา เจ้าหน้าที่ ที่ดูแลเต่า แกมาโบกไม้โบกมือ ตะโกนทักทายอยู่ครับ ช่วงต่อไปก็คือ ต้องพายตัดแนวคลื่นลม ระหว่างเกาะมันใน กับฝั่ง อีก 5.5 - 6 กิโลเมตรครับน้าๆป้าๆ ลุยครับน้าๆป้าๆ กลับบ้านครับ
สองชั่วโมง คือเวลาที่ใช้พายเรือ ระหว่างเกาะมันใน จนถึงฝั่งครับน้าๆป้าๆ จากนั้นก็ โทรตามลุงเยา ลุงที่อยู่ข้างๆบ้านแม่ยาย ให้แกขับรถมารับกลับครับ 
เล็กๆน้อยๆครับน้าๆป้าๆ ของฝากจากทะเล ในวันที่คลื่นลมไม่เป็นใจครับ เทียบกับขวดน้ำ 1.5 ลิตร
อันนี้คือปลา ที่ลุง เจ้าของเรือวางอวนปลาสละอีกลำ ที่ผมเจอกับแกตอนที่ตกหมึก วันนี้ (พ่อของ เจ้าของเรือ ที่มาจอดนอนกับผมเมื่อคืน) แกให้มาครับ แกจับใส่ถุงกันน้ำลูกเล็กของผม พร้อมใส่น้ำแข็ง มาให้พร้อมเลยครับน้าๆป้าๆ นี่คือมิตรภาพ และน้ำใจ ที่ผมได้รับ จากเรือหาปลาครับ....ขอบคุณมากๆเลยครับ หลังจากนั้นก็อาบน้ำอาบท่าครับ หลังจากที่ไม่ได้อาบน้ำ มาสามวันครับ ต่อจากนั้น ก็ขับรถกลับ มาบ้านที่ อ.นิคมพัฒนา