อ้างถึง: peth_m posted: 28-07-2554, 17:22:24

ผลมารู้สึกตัวเมื่อเวลา 7.00 น. ของวันที่ 11 มิย. 54 เมื่อเรือทอดสมอ เสียงเครื่องยนต์เงียบลง ได้ยินไต๋
ตะโกนถึงแล้วตื่นๆ ระวังหมายนี้ช่อนเลมาก ให้ใช้เหยื่อหมึกตาย ตัวผมเองนั้นหูได้ยินทั้งหมดแต่เพราะพิษของการเมาทะเล ไม่สามารถลุกขึ้นเดินได้ เพราะอาการตุปัดตุเป๋ เซไปมา ต้องนอนพักสักงีบใหญ่ ปล่อยให้เพื่อนฉายไปพรางๆ  ระหว่างที่นอนฟังเสียงนั้น ได้ยินเสียงปลากระแทกพื้นเรือโครมๆตัวแล้วตัวเล่า ช่อนทะเล โหมกินเบ็ดพวกเราอย่างบ้าคลั่ง ครูอู๊ดเสียงดังกว่าใคร พี่แกใช้ 2 คันลงใกล้กันคันหนึ่งถืออีกคันหนึ่งเสียบกระบอกแคมเรือไว้ ไอ้ช่อนเลกินของพี่แกทีเดียว 2 คัน ทำเอาครูอู๊ด ด่าโขมงโฉงเหม็ง ทำเอาเพื่อนหัวเราะขำกลิ้ง  ไอ้ช่อนเลก็ไม่มีทีท่าจะหยุด อจ.นพ นั่งอยู่ใกล้ผมกับเก้าอี้สำหรับตกปลาที่เขาออกแบบมาเฉพาะ เพนท์อินเตอร์สีทองเหลืออร่าม
ขนาด 4 โอของเขากำลังเก็บสายทีละช้าๆ ตัวนี้น่าจะเป็นช่อนตัวใหญ่ คันเฟนวิค จากสหรัฐตัวเก่งของเขาโค้งวูบ
วาบไปมา แต่ติดปัญหาตรงที่ อจ.เขาแขนเจ็บเสียข้างทำให้การอัดปลาดูช่างลำบากยากเย็น แต่ด้วยใจรักและผูกพัน
เขาก็กัดฟันผสมความเจ็บปวดอัดไอ้ช่อนอย่างทุลักทุเล เห็นตัวแล้ว อจ. เสียงกองเชียร์ตะโกน ไอ้ช่อนตัวนี้ใหญ่จริง  17-20 โล เห็นจะได้ มันขึ้นโชว์ตัว แล้ว มันก็จิกหัวดำดิ่งตามสไตล์ของไอ้ช่อนที่เซียนๆมักจะพูดกันเสมอว่า
มันมี ถึง 3 ก๊อกทีเดียว ไม่ทันที่จะจบก๊อกที่สอง สาย 50 ปอนด์ไทลีนล์ก็ขาดสะบั้น ไอ้ช่อนตัวนี้ไม่ถึงที่ถึงเรือ
อจ.นพ.ทำหน้าปุเลี่ยนๆผิดหวังนิดหน่อย ทำไงได้ ครับ เขาเจ็บแขน แบแซพูดก่อนเดินถือตะขอไปยังหัวเรือ