นี่กระสอบแรกครับ .. พองาม 

นี่กระสอบสอง .. ปลาล้วนๆ แม่ร้อง .. เว้ยยยยยยย .. ไปลงอวนมาเหรอลูกเอ้ยยยยยย 

คล้ายๆจะลำบากคนทำแล้วล่ะที่นี้ 

+++

แจ่มเลยครับ นึกถึงตอนเป็นเด็กเลย 
+1 ครับ 

    เช้ามาก็เป็นอย่างนี้ครับ .. ปลาย่าง กุ้งแห้ง ที่เหลือก็ทำเป็นแดดเดียว ปลาส้ม กุ้งเต้น กุ้งทอด เก็บไว้เป็นเครื่องเคียงเครื่องปรุงได้ทั้งปีครับ ไม่ต้องซื้อต้องหากันไปอีกพักใหญ่ ... 

จบทริปลุยโคลนกันเพียงเท่านี้ครับ .. เป็นทริปที่ผมมีความสุขมากๆทริปนึง ถึงแม้มันจะเป็นทริปที่ไม่มีคันเบ็ดกับรอกตกปลาตัวเก่งของผมมาเป็นส่วนประกอบ .. แต่มันเป็นเหมือนเครื่องย้อนเวลา พาผมกลับไปสู่วัยดื้อวัยซน ครั้งยังที่ชอบหนีแม่ไปหาปูวิดปลา แม่ก็ตามมาตีเพราะความที่ห่วงลูกจะจมน้ำจมท่า ...

สะท้อนให้เห็นถึงการขาดหายไปของความอุดมสมบูรณ์ในอดีตที่ทั่วถึงกว่าทุกวันนี้ กุ้ง หอย ปู ปลา ช่างเป็นเรื่องที่ง่ายเหลือเกินที่จะออกไปหากลับมาทำกิน ต่างคนต่างหากินกันไป ไม่มีแก่งแย่งแข่งขัน มีแต่แบ่งปัน .. อย่างวันนั้นป้าที่มาล่องแยงเห็นผมไม่ได้ปลาใหญ่ก็ยังอุตส่าห์แบ่งมาให้เอากลับไปทำกินซะอีก ... เฮ้ออออออ อีกกี่ปีนะที่ผมจะได้เจออะไรอย่างทริปนี้อีก 

ดูแล้ว คิดถึงตอนเด็กๆ

ถามว่านานรึยังต้องบอกว่าไม่ขอบอก เพราะจะบอกอายุที่ยาวนาน
แต่ถ้าเป็นภาพแบบนี้ต้องบอกว่ามันอยู่ในหัวเลยครับ เห็นภาพแบบ
นี้แล้ว ยากจะกระโดดลงไปงมเจ้าตัวใต้น้ำขึ้นมาซักตัวสองตัว
แล้วตะโกนบอกว่า กูได้ตัวใหญ่กว่ามึงโว้ย(ภาษาสมัยเด็กๆ)

+ น้าทำให้ผมได้ยอ้นวัยเด็กเลยจริงๆ
นึกถึงตอนไปเที่ยวบ้านลุงที่ ตจว. วิดปลาสนุกมากๆ

ขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามครับ ... 

คิดถึงวันวานมากมาย