 |
 |
23 พ.ค. 69
|
|
|
23 พ.ค. 69
|
)
3
ขอแนะนำนายแบบของผม ที่ผมต้องเก็บเรี่ยวเก็บแรงไว้ต่อกร 
จนต้องหันหน้าไปพึ่งพา ยาคลายกล้ามเนื้อเมื่อจบเกมส์การแข่งขันเลยล่ะครับ 
ท่อนหางที่แข็งแรง สร้างพละกำลัง ให้กับแรงกระชากใต้น้ำได้เป็นอย่างดี ที่ใครๆ ต้องติดใจกันไปเลยละครับ 
![:talk: สิ่งที่ทำให้ผมมีความสุข[u]ที่สุด[/u](http://siamfishing.com/_pictures/board/upload2014/201412/14181054304950.jpg)
สิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดสำหรับการออกตกปลาในทริปแบบนี้ ก็คือ การที่ได้ลืมวัน ลืมคืน เพราะผมไม่เคยสนเลยว่า วันนี้ วันอะไร เวลาเท่าไหร่ แล้วจะต้องไปนั่งประชุมกับใครเวลาไหน...
ตอนนี้ ผมมีความสุขกับการตกปลาเท่านั้น...และก็ แค่นั้นพอ 
ลองหลับตานึกถึง บรรยากาศของภัตราคารอาหารสดๆ ลอยน้ำอยู่กลางทะเล ได้กลิ่นไอทะเล กลิ่นทูน่าสดๆ ปนคลุกเคล้าเข้ากันได้เป็นอย่างดีกับกลิ่นวาซาบิแบบสดๆ 
...พอได้ที่แล้ว ก็ลิ้มรสชาติแกล้มเบียร์เย็นๆ ได้ด้วยกันเลยน่ะครับ 
และบ่ายวันนั้นผมเริ่มไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันละครับ ขอ enjoy กับจินตนาการยามบ่ายกับเบียร์เย็นๆ ละกัน (ยังมีแพ็คสำรองที่สะท้อนแสงอยู่ใต้โต๊ะรอแช่เย็นอีกเย๊อะ) 
...และก็สามารถบริหารจัดการ แปรผันตามสถานการณ์ของกระแสลม ลมโกรกเยอะ เราก็เอาน้ำหยอดซ่ะ แล้วเรื่องขี้ผง ก็ไม่กลายมาเป็นปัญหาขี้ผงอีกต่อไป...เข้าใจตรงกันน่ะ 
ภาพนี้ไม่มีอะไรครับ แค่ขอพักคั้นโฆษณาทางอารมณ์กันซักนิดน่ะครับ 
พอหายสร่างจากปลาดิบและวาซาบิ ก็ได้เวลาอาหารเย็นกันพอดี ปลาขี้แตกทอด (ชื่อปลาจริงๆ อะไรไม่รู้น่ะครับ เห็นเจ้าป๊อกมันเรียกชื่อแบบนี้) รสชาติเวลาเอามาทำปลาทอด โครตอร่อยเลยวุ้ย ถึงว่ามันมาจีบเรา ขอปลาขี้แตกนี้ตอนขึ้นฝั่งแยกปลากอง 
การตกปลาในยามค่ำคืนกลางทะเล กับการเสียภาษีท้องทะเล ยังมีให้เห็น เป็นของคู่กันน่ะครับ ...ภาพนี้เบลอ ผมถ่ายตั้งนานสองนาน ไม่ได้ซะที เสียเวลาตกปลา ได้แค่นี้ก็แค่นี้ว่ะ จะเอาอะไรกับกล้องตกรุ่นไปหลายปีล่ะ...ผมบอกกับตัวเองในตอนนั้น จริงๆ แล้วอยากตกปลาก็อยาก อยากถ่ายรูปก็อยาก เร่งๆ รีบๆ กับตัวเองในตอนนั้น 
สถานที่ถ่ายทำภาพการเสียภาษีท้องทะเล พอถ่ายภาพนี้เสร็จ กล้องถ่ายรูปของผมก็ถูกจับโยนลงในกระเป๋าอย่างไม่เหลียวมามองอีกครั้งหนึ่ง (เพราะรีบไป Jigging ปลากำลังกินดีเลย) 
ตัดภาพมาอีกทีตอนเช้ากันเลยน่ะครับ ห้ามถามด้วยน่ะครับว่าเป็นวันอะไร ลงเรือไปกี่วันเข้าไปล่ะ เพราะผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ก็เลยตอบคำถามให้ไม่ได้น่ะครับ...สิ่งแรกที่โผล่หัวออกมาจากห้องนอนเลย ก็คือ การตามหากลิ่นๆนี้ 
ในขณะที่ผมยังไม่อยากรับรู้อะไรไปนอกจากรสชาติของกาแฟร้อนๆยามเช้านั้น ด้านล่างก็เริ่มมีเสียงก่อการจราจลกันเกิดขึ้น 
ในที่สุด...การแข่งขันชักคะเย่อ ในอัตตราทด 1:1 ไม่มีรุมนั้น ระหว่างอามีร กับ Skipjack Tuna ก็สิ้นสุดลง 
![ซักพักหนึ่งผ่านไป...[b]"ป๊าครับ...ผมหมด](http://siamfishing.com/_pictures/board/upload2014/201412/14181079073508.jpg)